Telewizja przemysłowa jest swego rodzaju systemem i sposobem przekazywania obrazu oraz ewentualnie dźwięku z danych pomieszczeń poprzez instalację kablową do rejestratorów. Służy to przede wszystkim większemu bezpieczeństwu w obszarach gdzie zainstalowano kamery. Podobnie jak w marketach czy bankach – najczęściej obraz z kamer udostępniany jest ochronie w ramach zapobiegania niebezpiecznym zdarzeniom i wczesnego ich wykrywania. Jednym z często stosowanych rozwiązań w konwencjonalnych systemach telewizji przemysłowej CCTV monitorowanych centralnie jest pobieranie sygnału video z kamer analogowych wytwarzających zespolony sygnał wizyjny w standardzie PAL bezpośrednio do rejestratora cyfrowego DVR. Rejestratory te najczęściej wyposażone są w interfejs sieciowy. Co prawda są to urządzenia przystosowane do pracy w sieci internetowej, jednakże ich funkcje sieciowe ograniczają się do podglądu obrazów z kamer i do odtwarzania nagrań archiwalnych. Jakość nagrania jest zależna praktycznie wyłącznie od możliwości sprzętu i jakości zastosowanego okablowania. Urządzenia pracują w standardzie PAL i maksymalnie 25 klatkach/sekundę z przeplotem, czyli cyfrowym odpowiedniku obrazu o rozdzielczości 720×576 pikseli. Nie występują kamery o wyższych parametrach, z tego tytułu też nagrania są obarczone brakiem szczegółów bez ostrości. Systemy analogowe nie pozwalają na stosowanie innowacyjnych rozwiązań, są raczej w tendencji schodzącej wypieranej przez systemy monitoringu IP.